Kane in Tivoli, met Audio de Luxe. Had er onwijs zin in...en terecht bleek achteraf... Wat een superavond zou het worden (en daar is geen woord van gelogen haha)Het begon al erg lekker allemaal. Mijn trein zou om 16.30 uur vertrekken richting Utrecht Centraal dus ik me dood haasten om daar te zijn....aaarrrghhh nog 5 minuten en ik moest nog kaartje kopen!!! Ik dus helemaal sjago tegen die vent achter de balie om een kaartje vragen, die dan ook nog eens doodleuk op zijn dooie gemak door zijn vast onwijs interessante agenda zat te bladeren en mij vervolgens zonder een blik waardig te gunnen mompelde "eh doe maar rustig hoor want die trein vertrekt pas om kwart voor 5 wegens wegwerkzaamheden"... goh fijn! ( De NS is net als het optreden van Kane...je wacht met smart op ze maar ze komen vaak te laat....hahaha) Maar goed...na dus weer heerlijk genoten te hebben van het openbaar vervoer kwam ik dan toch aan in Utrecht. De rest stond daar keurig te wachten (lief hoor guys!) en nadat ik me nog even verbaasd had over de poortjes bij de WC's van Utrecht (die dingen gaan automatisch open en dicht whaha je kunt wel zien hoe lekker veel wereldkennis ik heb) zijn we de mooie wandeling richting Tivoli begonnen.
Links, rechts, rechts, links, kerk, gracht nog een gracht jaaaaaaaaaaa Tivoli! Ooh helemaal niet zo druk buiten...nee klopt Miran...de rest zit al binnen...oooooooohkeej dan! Maar het was pas kwart voor 6, de zon scheen nog, dus besloten we maar lekker nog even buiten te blijven zitten zolang het nog kon. Dus ikke bovenop een soort van ranzig stroomkastje geklommen (nadat ik 3x gecontroleerd had of er geen kauwgum op zat) en mijn flesje Malibu-cola erbij gepakt. Jaja zeg het maar haha! 'T is schandalig ik weet het maarja dit is de laatste keer dat ik niet hoefde te rijden dus ja je moet wat hè? Claudia en Wilburt waren inmiddels ook gearriveerd (met nog meer Malibu-cola gnagna) en nadat ook Dion en Dinand naar binnen waren gegaan en de soundcheck in volle gang leek te zijn, besloten wij ook maar in het ietwat muffige halletje te gaan zitten... Inmiddels kwamen er steeds meer mensen bij, maar op een gegeven moment verscheen er een bekend persoontje achtervolgd door een camera inclusief ploeg; Leyla was van tevoren geïnterviewd door de lokale omroep over haar Kane-verslaving en die luitjes waren erg benieuwd, waardoor dit idiote gedrag werd veroorzaakt...dus wat kun je dan beter doen dan tot de bron meegaan...oftewel...Kane! Na wat vragen op Ley afgevuurd te hebben, ging de complete ploeg met Ley en haar vriend naar binnen... maar niet veel later ging de deur weer open, waarop Hennie weer in de deuropening verscheen en gebaarde naar mij dat ik moest komen. Ik was helemaal overdonderd en al niet meer helemaal helder dus ik had zoiets van eh...wat...spullen mee? hoe, wat, waar??? maar dat werd me vrij snel duidelijk toen ik een bandje om mijn pols kreeg en mee mocht naar de soundcheck...Superrrrrrrr dus! Na wat verbaasde blikken een bescheiden plekkie gevonden aan de zijkant van de zaal (ja vond het ook weer zoiets om helemaal vooraan in die lege zaal te gaan staan) en even wat foto's gemaakt.
Raar hoor zo'n lege zaal... maar voornamelijk errrrug stoer om daar zo rond te eh...vliegen haha!
Nadat Leyla en Hennie wat foto's met Dinand geschoten hadden (zie online fotoboek) en we nog wat gedronken hadden met de hele ploeg (jahaaaa die Malibu is voor mij ja hahaha) ging Kane + crew wat eten en gingen wij onze plek opzoeken haha. Niet veel later werd het sein "DEUREN OPENNNNNN" gegeven waarop een hele meute fans naar binnen kwam stormen... Leuk om nu eens te zien hoe dat eruit ziet; die binnenrennende fans... Even nog de dame van RTV West gewaarschuwd dat ze nu tussen de "diehard-fans" stond en dat dat nog wel eens heftig kon worden...niets was minder waar...Kane kwam op en de zaal ging los! Wat een te gekke sfeer en wat was het waaaaaaaaaaaaaarm! Ik dacht echt op een gegeven moment dat ik niet meer vocht kon verliezen als dat ik daar deed. Uit nood maar een Wicky aangebroken - zijn die krengen toch nog ergens goed voor - shit waar is mijn rietje??? Nu weet ik niet of je wel eens geprobeerd hebt een rietje te vinden in het donker in een tas tussen de springende Kane fans....Niet? Nou ik zou zeggen: GA DIE UITDAGING AAN! Mij lukte het in ieder geval niet dus heb ergens maar een gat geprikt in dat pakje en wat vocht naar binnen geslurpt haha. Viel toch niet op tussen al die rondvliegende zweetdruppels (...). Naarmate de setlist vorderde werden we steeds gekker. Ik stond op een gegeven moment zo lijp te doen dat ik van Dinand een hallo-wat-doe-jij-nou-gezicht kreeg. Ja sorry D...ik geef de drank wel de schuld oké? De setlist was uitgebreid (14 nummers) met o.a. Faith, Rescue Me, Master of the Game en Fearless. Ley kreeg vervolgens bijna de microfoonstandaard op haar hoofd (wederom een gebaar van Dinand maar nu meer in de trend van haha-had-je-bijna-een-standaard-op-je-hoofd-maar-kon-het-ook-niet-helpen gezicht), Dinand een vaag kaartje voor had gelezen (alvast bedankt voor de te gekke avond die we vanavond gaan krijgen...) en Dennis bijna het publiek in had gegooid was het einde weer erg heftig met Our Hearts Will Beat As One. Inmiddels was de drank in zoverre naar onze hoofdjes en onderbuik gestegen dat we heel nodig moesten plassen... dus Ley, Clau en ik vol met buttons richting WC gewaggeld...Daar nog even aan een gozer van de security de button "armpje drukken?" gegeven maar aangezien hij niet mee wou werken, heb ik dat ding weer snel teruggepakt! Nadat we al zingend de WC weer verlieten (and let it all just raiiiiiiiiin on meeeeeeee) besloten Leyla en ik gebruik te gaan maken van onze "backstage-bandjes" en doken ergens een deur in. Verassend genoeg was er niet eens iemand die er naar vroeg dus we liepen maar een beetje te dolen totdat we Dennis tegenkwamen. Dennis keek ons even onderzoekend aan, groette en dook de kleedkamer weer in. Dion zagen we net de deur uit lopen. Om nu achter hem die kleedkamer in te duiken vonden we een beetje ver gaan dus besloten we maar even ergens een relaxed plekje te zoeken om wat na te kletsen over de show.
Op een gegeven moment kwam er een gozer voorbij die een groene helm op had...jaaaaaaaaaaaaa die helm wil ik op! Vond de rechtmatige eigenaar ook geen probleem ... hierna heb ik hem maar omgedoopt in Willempie maar dat vond hij dan weer minder...tja moet 'ie maar niet zo'n helm opdoen toch haha? Dennis kwam weer naar buiten en vroeg aan mij "waar is Rob heen?" Rob eh Rob...ja die is eh rechtsaf...geloof ik... whahaha dus Dennis loopt de gang in Roooohoooob? waarop Rob terugriep jahaaaaaaa hier en ik... links dus...whahaha! Sorry hoor Den...in mijn wereld was hij echt rechtsaf gegaan! Martijn was inmiddels bij ons komen staan en ook Dinand kwam even groeten. Dennis was nog in gesprek in de kleedkamer maar was erg nieuwsgierig hoe we nu aan die bandjes kwamen...mjah TV...mompelde Ley...aaaaah ben jij de presentatrice dan? whahaha nee Den ze is het onderwerp! Ahhzoo...en wat ben jij dan? Nou ik...eh..ik ben het aanhangsel! whahaha goeie omschrijving toch?
Tot slot de heren nog even gestrikt voor wat schattige foto's...waarna wij ons weer in het feestgedruis gestort hebben...daar laat ik me verder niet meer over uit... de foto's hiervan zeggen genoeg vrees ik haha. Ik weet wel dat ik me in tijden niet meer zo geamuseerd heb en dat ik echt errrug gebeest heb daarbinnen haha... maar gelukkig was ik niet de enige *noemt geen namen*
Het was in ieder geval allemaal helemaal te gek..thnxxxx Ley en Hennie voor de bandjes, thnxxx Harold van Audio de Luxe, thnxxx Rick voor alles en thnxxx heren van Kane voor uw eeeeeeeeuwige geduld met ons debiele fans!
I'll be back.... muhahahaha *evil laugh*
