Lucky & Co. Rijssen
12 mei 2005
It's a dirty job but someone's gotta do it… derde try-out deze week… goede herinneringen aan deze tent in Rijssen. Ik zeg knuffelacties met Martijn, een baldadige Dinand met viltstift en Dennis met zijn gestoorde kat… dit jaar bleef het echter beperkt tot een rode BH en duwende security mannen…
File, nothing more than fileeeeeeeeeeeeeeeee…zal je het verhaal van de hele rit besparen maar neem van mij aan dat tegen de tijd dat Chantale en ik de A50 richting Hengelo bereikt hadden, we heel Nederland aan ons voorbij hadden zien tuffen. Uiteindelijk via Gorinchem (she kept my body acking for so loooong) toch Rijssen bereikt maar als je dan denkt dat je er bent, heeft Rijssen nog een leuke surprise in petto. Er was een omleiding en die leidde ons dus ehm om ja haha maar overal heen behalve de goede kant op. Inmiddels zaten we al ruim 2 uur in de auto en in mijn hoofd was ondertussen een soort van bonkende polonaise begonnen die eindigde in mijn nek en vervolgens weer vrolijk terug marcheerde. Ik had het dus aardig gehad. Uiteindelijk heeft een of andere sleutelende boer in een veel te sjieke wijk ons geholpen de weg te vinden en ja hoor daar was dat keurige rijtje wachtende mensen weer. Dat kan echt alleen aan die kant van het land hoor, mijn complimenten daarvoor! Auto geparkeerd en ons herenigd met allemaal bekende gezichten die ik allang niet meer gezien had. Gezellig hoor maar mijn hoofd ontplofte nog steeds zowat dus dan eerst maar een paar rondjes frisse lucht happen. Na wat paracetamol en zo'n roze pilletje achterover gegoten te hebben, kon ik iets helderder nadenken en dat was op zich best handig want niet veel later zouden de deuren open gaan. Aangezien ze metaaldetectors hadden besloot ik alvast mijn sleutels en cam bij elkaar te zoeken maar dan is het best handig dat je sleutels ook daadwerkelijk in je tas zitten en niet nog aan je autodeur hangen…waaaaaaaaa schrok me dood! In gedachten was mijn gebakje al weg en stonden wij vast in Rijssen waarna we verplicht met Kane mee naar huis moesten rijden om zo toch nog in Vught aan te komen… hmmzz terwijl ik een sprintje richting auto trok leek dat idee me toch niet zo verkeerd meer haha maar goed ik was toch best blij dat mijn sleutels er gewoon nog hingen. Weer een sprintje terug en me bijna zo onopvallend mogelijk weer op mijn plekkie gemanoeuvreerd die Natasja heel lief voor ons had vrijgehouden.
Ladies en gentlemen, start your engines… the doors are open! Ergens aan de linkerkant voor het podium belandde we achter Jamie en zijn moeder (stoere site hoor kiddo!) samen met nog wat bekende gezichten waar ik de naam zo even niet van weet (sorry! blondt he?!) Op de setlist konden we zien dat Believe in it geschrapt was en daarvoor in de plaats Rain Down On Me stond. Zal je eerlijk zeggen dat ik dat helemaaaal niet erg vond haha. Niet omdat ik Believe in It niet kicken vind maar Rain Down On Me na al die tijd te horen en daarop even helemaal los te gaan…nah dat is wel erruuug lekker natuurlijk. De show liep lekker, Jamie was helemaal beduusd dat Dinand zijn hand vastpakte bij Something to Say en voor hem bleef zingen, en inderdaad bij Rain Down ging het hele dak (inclusief balkon) eraf. Kane genoot zichtbaar, ondanks dat dit eigenlijk een beetje als ‘vreemdgaan' voelde haha. Don't let it pass you byyyyy oh noooo heeerlijk nummer ook en Fearless werd uitgebreid met een lange danspartij. Nog even in de zaal blijven hangen omdat het buiten toch veel te koud was en ik geen zin had om deze week nog meer kou te gaan lijden haha. Handig want toen ik eenmaal naar buiten ging, deelden ze kicken zwart-wit persposters (moet je eens 10x achter elkaar zeggen dat woord PersPosters) uit van Kane in Rijssen. Buiten was het megadruk, echt heel erg druk en ondanks de kou bleven veel mensen hoopvol wachten om een glimp op te vangen van de mannen. Nog 3 hele aardige ladies ontmoet die me ook nog een stomp verkochten haha (ja dat deed zeer ja!) en toen weer op jacht naar wat water om maar weer eens een koppijnpilletje in te nemen. Ging echt niet goed met mij die dag haha. Uiteindelijk via Peter nota bene water kunnen regelen en dankzij een hele lieve meid Ibuprofen 600 naar binnen gegoten en dat hielp wat ein-de-lijk! Daarna mijn fles water nog moeten verdedigen tegenover ene Mr. T (nee niet die van het A-team maar hijs wel breed ook haha) en nog wat gedold met de wachtende anderen daaro. Ineens zag ik een welbekende pet en bijna tegelijk dook de hele menigte op de achterdeur. Okeeeej er tussenuit dus haha daar heb ik dus eeeecht geen zin in! Ook Martijn zag ik ergens tussen de massa doorkruipen en Dennis was traceerbaar door de rode BH die hij als schoudertas wilde gebruiken… Nah mooi dat ik daar dus niet meer tussen ging staan en ging e.e.a. rustig op een afstandje staan bekijken. Ineens werd ik platgedrukt door een stel hyperende securityguys en in mijn ooghoeken zag ik eigenlijk meteen waarom haha ene D. uit S. kwam super relaxed een andere deur uitgelopen om zo via de achterkant safe de bus in te duiken. Oké dit voelde dus heel vreemd, zo'n klerekast tussen mij en Dinand in haha terwijl hij normaal gewoon in het wild rondloopt zeg maar haha. Toch nog even wat kunnen kletsen over o.a. Pinkpop waarna Dinand heel sneaky Dag Rijssen brulde vanuit de bus. Heel die meute draaide zich verbaasd om en veroorzaakte een golfbeweging richting bus. Ik weet niet wat ik allemaal in mijn rug voelde maar het voelde niet echt lekker kan ik je verzekeren haha. Ondanks dat het heel erg kicken was deze try-outs had ik voor mezelf al besloten dat ik toch maar niet naar pinkpop ging en ondanks de smekende blik van Dinand PROEST haha hield ik me vast aan mijn besluit… de massa zette zich in beweging richting parkeerplaats en ook wij zochten ons autootje (voorzien van Fearless sticker) weer op. Wat een week, wat een plaat, wat een berg Kane weer ineens...
en terwijl Chantale en ik met hoge snelheid richting Braboland crosden en de carnaval-vierders in mijn nek weer langzaam wakker werden, wist ik het zeker…Fearless slaat in als een bom, al was het maar op onze gezondheid haha

Tot Bibelot!
PS Pinkpop heb ik dus niet meer gedaan, maar heb dankzij 2 computers, 2 streams, een telefoon en een webcam het hele optreden toch kunnen volgen en ik kan je zeggen het was mega! Thnx Jersey voor het bellen en Chantale voor de foto's!! You fuckin diehards ook :p