Lucky & Co.

10 oktober 2003

We zouden eigenlijk niet gaan naar Rijssen...te ver weg...niet leuk voor het thuisfront...wedstrijdrijden....we konden van alles verzinnen en tot afgelopen dinsdag klonk dat best goed vonden we zelf.... maarja toen er uiteindelijk 2 kaartjes over bleken te zijn (thnxxx voor alles Claudia) klonk e.e.a. toch minder overtuigend en werden alle bezwaren zonder pardon overboord gegooid...hey talking ‘bout Kane hier! Op naar Rijssen dus! Aangezien onze geweldige NS het zo regelt dat je in plaatsen als Rijssen verplicht moet overnachten of met de plaatselijke tractor naar huis moet, besloot ik maar met de auto te gaan (was ook wat aardiger voor het thuisfront)...Tjezus wat een eind rijden was dat! Onderweg veel plaatsnamen gezien waar ik echt nog nooit van gehoord had... gezellig landelijk wonen in "Schalkhaar" of wat dacht je van tatatatatatatata Bathmen!!!

Wonder boven wonder reden we in een keer goed en kwamen we aan bij Lucky & Co. Goh wat druk...toch al 3 fans die er zaten te wachten...hmmzz …. nou dan maar eerst een sanitaire stop.....maarre waar moeten we heen....we zaten immers midden op een industrieterrein! We hadden de keuze uit een meubelhal of de Kwik-fit; wat een dilemma...hoewel je erg inventief word van al dan Kane-en (kan me herinneren dat we in Bernisse gewoon een boerderij hebben overvallen met onze plas-nood) toch nog maar een benzinepomp opgezocht....(Later die avond moesten we een sleutel halen om het toilet te openen. Juist toen we de deur weer op slot wilden draaien, kwam er een dame van middelbare leeftijd aan die na gebruik de sleutel wel even terug zou brengen…Die man zal wel gedacht hebben; 2 jonge grieten erin, 1 midlifecrises er voor terug…) Op ons gemakkie terug gewandeld naar Lucky en wat bleek...nog steeds maar 3 fans! Na wat wikken en wegen ons toch maar voor de deur genesteld op ons Komo-huisvuilniszakje (ik zei toch dat je inventief word) en voor de nodige koolhydraten (en stiekum ook uit verveling) ff een banaan naar binnen gewerkt. Hmzz saai zo zeg, zonder het complete Cluppie...Nadat er een aantal collega-vuilniszak-zitters bij waren gekomen, zagen we een grote taxibus aankomen "hey dat is volgens mij Kane!" riep de slimste onder ons... Niet veel later hoorden we de eerste geluiden van de soundcheck...lekkerrrrrrrr! Inmiddels kwamen er nog wat Kanefans aanlopen....hmzz die haren...teveel waterstofperoxide is dat de plaatselijke mode hier? En het kapsel damn...alleen het vogeltje ontbrak nog! Ik moet wel even zeggen, dat ik nog nooit zo'n keurige wachtrij heb gezien als voor de Lucky...het was bijna een schoolklas - hand in hand 2 aan 2 ... 

De foto is een beetje donker, maar als je goed kijkt zie je een hele lange rij die zelfs de bocht om ging...en het bleef 1 rij! Zo kan het dus ook!!!

 

 

Maar goed, langzaam kropen de uurtjes voorbij en ineens was het dan toch zover! We mochten naar binnen... Het werd toen pas echt eng want er werd zelfs niet geduwd met naar binnengaan....Stonden we wel in de rij voor Kane en niet voor Kabouter Plop?? Net voor het begon, kennis gemaakt met Mirjam; nice to meet you! Was er ook al helemaal op voorbereid dat het vervolgens te laat zou beginnen en hoorde in gedachten die slaapverwekkende Björk al weer zingen, maar binnen een kwartier na aanvangstijd klonken de eerste tonen van So Glad al... Supertiming! De sfeer was geweldig en dat merkten de jongens ook...Ze hadden ontzettende lol op het podium en Dinand had de grootste moeite zijn lach in te houden om het toch vrij heavy nummer Let it Be te zingen....Hij haalde diep adem, deed zijn mond open en...barstte weer in lachen uit omdat het publiek heel pesterig begon te klappen en fluiten haha...won’t you just let it beeeeeee!

Martijn was niet veel later zo heftig aan het drummen dat zijn stokkie de lucht in vloog en niet meer terugkwam, waardoor Martijn in paniek naar een nieuwe stok begon te graaien om deze vervolgens weer kapot te slaan...en weer een...en weer een....Naderhand vertelde hij dat hij een stuk of 8 stokjes kapot had geslagen en hij wanhopig om nieuwe stokken zat te roepen omdat hij niets meer in voorraad had liggen...Martijn wat doe je met die dingen joh!

De setlist zag er super uit, 16 nummers waaronder Mother, Rescue Me, Our Hearts will beat as one, Faith en Damn those eyes...Helaas werd Master of the Game niet gespeeld ondanks dat hij wel op de lijst stond maar de volgende dag zouden we een herkansing krijgen in het Paard van Troje...

Ruim anderhalf uur later sloot Kane af met The Power of Love... Dinand pakte een lamp erbij, ging zitten, de zaal werd muisstil en genoot....

Naderhand buiten hebben we nog onwijs gelachen...Dennis stond te bellen en raakte niet uitgesproken over “een kat die helemaal wous was” (sorry Dennis je praatte zo hard haha)en Dion kwam ons heel lief drinken brengen (zagen we er zo uitgedroogd uit???). Toen kwam Martijn die Ruud uit BigBrother na ging doen en ff wou knuffelen en nadat ze zich door een berg fans voor de nodige handtekeningen en foto’s gewurmd hadden (sorry Ley en ik konden het natuurlijk ook weer niet laten!) kropen Dennis en Dinand in de bus....maar Martijn kwam maar niet....Martijn kom nouuuuuuuu...hmmzz niet luisteren??? Deur dicht...en gassssssssss! haha daar ging de bus..zonder Martijn...."shit kan ik dat hele eind lopen....pffff". Uiteindelijk zijn ze toch maar weer gestopt, hebben ze Martijn ingeladen en zijn ze richting huis gereden (Dion reed met eigen vervoer dus die was niet medeplichtig aan bovengenoemd gedrag)...Hmzz laten wij dat ook maar doen, best nog een eindje fietsen….

Leyla afgedropt in Bilthoven (fijn hoor die containers in jouw wijk!) en vervolgens half slapend naar huis gereden...oh lekker mijn bedje in en dan uitslapen...onee...morgen moet ik naar Den Haag ofzo...Kane dacht ik....damn lijkt al weer eeeuwen geleden....

                                                 

Linda zat bijna tussen de boxen...   Monatoetje van de week              Martijn wat doe je nouuuuu?????

 

 

 

 

Ley maakt een foto van een eh...laars???

 

 

 

What the f*** am I doing there???