Kloosterpop en N-Joy festival

niet op een dag maar wel 2 dagen achter elkaar…

Eigenlijk zou ik niet naar Kloosterzande gaan, alleen “eigenlijk” is als je mij kent een relatief onzinnig woord, want eigenlijk ga ik nooit meer 2 dagen achter elkaar naar Kane en eigenlijk zou ik noooooit meer drinken en eigenlijk zou ik dus mijn leven beteren haha… eigenlijk...een dom woord dus!

Kloosterzande was nou niet echt de plek waarvan ik dacht dat het echt boeiend zou worden, maar gelukkig heb ik vaker ongelijk… Rond half 6 hadden we afgesproken bij de Mac in Breda, afslag Hazeldonk. Lekker makkelijk net voor de grens, Clau zou haar auto daar neerzetten en wij (Ley en Mariëlle kwamen met de trein naar Vught) zouden haar dan oppikken. Strak plan totdat Clau mij lichtelijk in paniek opbelde dat ze een lekke band had! Maar aangezien Kane boven lekke banden gaat, besloot ze na haar band opgepompt te hebben de gok te wagen en gewoon lekker eigenwijs richting Breda te tuffen haha. You go girl!!

Niet veel later kwam Claudia inderdaad aangereden en net toen wij ons weer op de snelweg wilden begeven, parkeerde er een grote auto naast ons… wij kijken…heeeeey dat is ehm…die van Idols…die ehm Eric van Tijn! Spontaan besloten we als echte stalkers een sneaky foto te maken van hem…nou hahaha sneaky kon je het niet meer noemen, Claudia bleef maar onopvallend aan haar stoel rukken (5 minuten lang zoeken naar de hendel van je leuning valt helemaaaal niet op hoor Clau) terwijl ze proestend een foto probeerde te maken, Leyla hing op de achterbank met d’r camera en ik deed een afleidingsmanoeuvre door heeeel strak vooruit te blijven kijken en dan maar net te doen of ik hem nog niet gezien had haha. Te erg wij! Knippen die foto, sneeeeel dadelijk rijd ie doooor! Muhahaha wij lagen inmiddels helemaal blauw van ons kippengedrag en ik ben toen ook maar gauw weggereden voordat we aangeklaagd zouden worden ofzo.

Wij rijden, rijden en rijden…komt er zo’n asociale dikke Mercedes ineens van rechts naar links gezwengeld. Dus ik keihard tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut maarja dat hoorde hij natuurlijk niet waarop ik dan maar de achtervolging inzette. Na ongeveer 100 meter had ‘ie genoeg van dat irritante gele coupeetje achter hem en ging hij weer naar rechts.

Nu steek ik altijd mijn tong uit op foto’s schijnt….(joh!)….maar kon het niet laten even hetzelfde te doen en recht in zijn face mijn tong uit te steken whaha. Je had die kop van hem moeten zien! Daarna bleef hij wel op een afstandje trouwens dus ben toch afschrikwekkender als ik dacht haha. Wij weer verder rijden door België en na de eerste afslag kwamen we er al achter dat we niet goed reden. Oh dat ging lekker we moesten nog maar minstens 100 kilometer! Tja wat wil je hè, vier vrouwtjes alleen op stap dat kon nooit goed gaan… ging het dus ook niet haha… niet veel verder kwam er een BMW naast ons rijden sjeeeees wat een engerd was dat; echt zo’n gladde eh gladjanus met zo’n barbie ernaast… dus ik roep daaaaaaaaaaaaaaaaaag en geef een partij gas. Hun weer weg dachten wij…(ik had een beetje een vage illusie dat ik een BMW eruit reed maar oke) binnen 5 minuten reed hij weer links van ons met zijn tandepasta-glimlach. Oké dan maar grof geschut FUCK OFFFFF oftewel middelvinger omhoog en errrug boos kijken haha. Gelukkig moest hij toen een andere afslag hebben dus waren we hem echt kwijt. Inmiddels waren we ergens midden in Antwerpen beland en begon ik me af te vragen of we het voorprogramma nog wel zouden halen (het was al 7 uur!) Na wat van mijn kartkunsten (jaja deze blonde houd wel van scheuren) vertoond te hebben in het centrum van Antwerpen (gewoon je stuur 360 graden omgooien en gas geven), wederom een rare Belg voor ons die me al knipperend met zijn lichten iets probeerde te vertellen (JAAAAHAAA WAT DAAAAAAN?), bereikten we wonder boven wonder na 2 uur omgereden te zijn het dorpje Kloosterzande…

En daar midden in de berm stond een heel groot bord KANE! Wij midden op de weg gestopt, kan allemaal hè in Kloosterdinges en een foto gemaakt als bewijs dat we het echt hadden gevonden haha. Op dat moment werden we ingehaald door een stel die ongeveer achterstevoren in de auto zat omdat wij daar foto’s van dat bord aan het maken waren. Hmzz zouden die ook naar Kane gaan? We besloten het risico te nemen en zette wederom een achtervolging in. En daar ergens in een dalletje stond een heel groot hekwerk jaaaaaaaaaaaaaaa we made it! Nu nog een parkeerplaats vinden. Onze follow-the-leader-collega-Kane-fan was inmiddels ergens afgeslagen dus wij maar vragen waar we moesten parkeren. Ehm dan moet je hier links, rechts, omrijden, pleintje parkeren blablabla vertelde een Zeeuw ons vriendelijk… Oké doen we…NOT! Waarop ik de auto in de eerste de beste straat heb gezet. Hoezo eigenwijs haha. Wild enthousiast stuiterde ik door de auto waardoor ik mijn fles Spa Blauw omgooide en het leek alsof ik in mijn broek had geplast. Fijn hoor whaha! Een beetje vreemd lopend kwamen we het terrein op en werden overvallen door een zee van ruimte. Wow als dat maar vol kwam want het voorprogramma begon al. België was goed vertegenwoordigd dit keer door niet alleen de trouwe Kanefans maar ook door een Belgische band Zep Zupiler genaamd (ja Deefke ik verstond ze wel haha) waarmee we onwijs gelachen hebben. Leuke band en de sfeer zat er al aardig in. Ik zag overal Kaneshirtjes en petjes opduiken dus het idee dat er toch aardig wat mensen speciaal voor Kane gekomen kwamen, was niet zo vreemd. Dat kon wel eens een erg lekkere show betekenen. Achter ons stonden Ellen en Ingie die we nog even verklapt hebben dat de meneer met het vissekom-kapsel én de meneer met de leren broek een echte naam hadden (en niet repelsteeltje!) en voor de rest bestond eigenlijk rij 1 en 2 ook voornamelijk uit bekenden. Toch wel grappig hoeveel mensen je leert kennen in zo’n Kanejaar. Nice to meet you all! Na ons zeer intelligente gesprek over fout-scherpstellende foto's op rare standjes enzo (!!) ging Zed Zupiler van het podium en niet lang daarna klonk het intro van Kane. Met toch wel wat zenuwen in mijn buikkie na het optreden van gisteren, hupte ik wat heen en weer en hoopte ik dat er nu eeeeeindelijk eens geen bier gegooid  zou worden. Niet nu, niet vanavond!

Dinand opende met Way Down Inside en terwijl langzaam Dennis, Dion en Martijn het podium opkwamen voelde ik de zenuwen wegglijden. Het publiek luisterde en klapte uitbundig en Dinand voelde het ook. Een glimlach verscheen en als hij lacht, weten wij hoe het zit…. Yooooo het ging los! Het oude Taurus intro (blijf het raar vinden want ik heb iedere keer de neiging te gaan yeahyeahyeah-en als ik dat intro hoor haha) is nu het Master of the Game intro en Can You Handle Me werd ingestart met een stukje van Until nothing else matters…Ben er nog niet uit of dit nu alleen een onderonsje was tussen Dennis en Din maar oke haha het klonk lekker! Vind het sowieso super om weer eens wat oudere nummers te horen (heb nog wel een verlanglijstje hoor heren) Damn those Eyes ging weer erg diep met een  improvisatie We could be heroes for just one day en toen na al die tijd de eerste tonen van Head Down klonken kreeg zelfs ik het echt even te zwaar. Het is onbeschrijfelijk als je dat gevoel niet kent wat die muziek met je doet, het gaat echt zoveel verder dan een goed bandje, lekkere muziek en leuke koppies...

(en soms zegt een foto meer dan 1000 woorden haha)

Dinand riep op een gegeven moment ook dat ze ons bijna een jaar niet zouden zien en dat hij ons daarom nu alvast maar bedankte voor die support weer van het afgelopen jaar. Een jaar! Weet je wel hoe fuckin’ lang dat is; dat word een wereldramp! Oké dan word ik maar Di-rect fan ofzo…. Haha sure

Na afloop hebben we ze niet meer gesproken (op Dion na die nog even kwam kletsen) aangezien half Kloosterpop besloten had een handtekening of foto te vragen van deze heren. Als je even vergat dat je tussen de Hollanders (en Belgen!) stond in Kloosterzande leek het bijna een aftocht van een hele grote band in Amerika, al rijdend tussen de fans door en zwaaiend vanachter hun raampjes… helaas voor Kane was het Kloosterzande maar hey vraag me af hoeveel groter je in Nederland kan worden als Kane nu is, dus die vergelijking is zo gek nog niet toch? 

Op N-Joy heb ik de volgende dag ook nog mogen genieten van Kane, onder het genot van een ondergaand zonnetje en een lekker relaxed sfeertje. Veel valt er over die hele dag niet te vertellen, heb ontzettend veel gelopen, heeeeeeeeeel veel mensen gezien, vieze vette friet gegeten waar ik een kwartier voor in de ik-wil-friet-dus-moet-in-deze-rij heb gestaan (je zult vooraan staan en dan belt je vriend op eh doe toch maar een hamburger!) en  na afloop een uur naar onze auto heb gezocht (met mij velen haha) omdat al die weilanden (zie je dat zou gewoon verboden moeten worden) op elkaar lijken. Kane speelde lekker, de sfeer was ok (ik citeer: “gisteren speelde we in Kloosterzande en ik weet zeker dat 95% van jullie niet eens weet waar dat ligt…” waarop een blonde idioot boven het publiek uitjumpte en riep IKKE WELLLL! Hahaha) en  ondanks dat ik helemaal kapot was na drie dagen Kane heb ik wederom onwijs gelachen en ook wel wat brrrrr momenten gehad (damn those eyes baby!)….

Kortom iedereen bedankt voor weer 3 kicken daagjes in mijn leventje en hoop jullie nog wel even allemaal te zien op 23 juli hoor! Ik doe in ieder geval nog maar 1x Kane vóór de 23^ste…. eigenlijk… haha

  Photos thnx 2: Leyla, Merian en Natasja