Crème-de-la-crème-festivalCrème-de-la-crème-festival
28 november 2003
Oh oh Den Haag....
Geen Kanecluppie dit keer, alleen mijn vriend en ik dat was de planning tenminste. Maar...op het laatste moment wisten Ron en Wilma 2 VIP kaarten te bemachtigen (jaja doen het meteen goed) dus die zouden we daar ook weer zien. Op tijd vertrokken, want we wilden niet in de file terechtkomen en moesten onderweg nog even wat vets naar binnen werken. (Smaakt echt nergens naar die nieuwe McChicken met bacon! - dit ff ter info)
Rond kwart voor 6 ging in een keer mijn telefoon..."ja hallo?" en wat hoor ik "that's allright now mamaaaaaaa..." aaaaaaarghhhh dat was de soundcheck van KANE!!! Ron en Wilma hadden het buffet even gelaten voor wat het was (kijk dat zijn de echte fans; niks VIP diner - Kane willen we!) en stonden dus samen te genieten in een lege Statenhal. Ron was zo lief mij even te bellen dus ik zat daar ergens midden in Den Haag, in de auto helemaal mee te blèren op een Elvis liedje gezongen door Dinand. Mijn vriend was ondertussen alleen maar bezig met "GA AAN DE KANT MAN!...KIJK EENS UIT JOH!....HALLO HET IS GROEEEEN!" dus die merkte amper op dat ik daar helemaal hyper zat te worden door mijn telefoontje. "that's allright nowww....HIER LINKSAF!.....anyway you doooohooo" zo moet het ongeveer geklonken hebben voor hem...
Nadat we door een stel irritante pipoos verwezen werden naar een heeeeeele andere parkeerplaats dan op het kaartje stond en dus een heeeeel eind terug moesten lopen (en weet je wel hoe koud het was?!) kwamen we dan toch aan bij het Nederlands Congres Centrum. Er stonden al behoorlijk lange rijen, maar ik was toch wel even heel erg blij dat ik niet al uren had zitten wachten zoals sommigen. Tjezus, kreeg bij het idee aan de HMH volgende maand (hartje winter - ergens buiten met een stel andere diehards remember) al spontaan een blaasontsteking... Maarja dat was van latere zorg; nu eerst de beste rij uitkiezen... En net zoals elke zaterdagochtend bij onze plaatselijke supermarkt, kies ik natuurlijk weer de verkeerde rij die onderhand het laatst naar binnen mocht. Nouja geen probleem, Ron en Wilma stonden al trouw ons plekkie te bewaken dus RELAX MIRAN (in gedachten was ik al weer in gevecht met een stel wipkippen die voor mij willen staan terwijl ik natuuuuurlijk alleen maar vooraan wil staan voor de beste foto...!). Eenmaal binnen kregen we een stel keychords en een doosje Celebrations (je weet wel die ieniemiene snickers, twixen en bounty's waarvan je volgens de reclame spontaan travestiet word zo ongeveer) in onze handen geduwd.... Ja fijn - leuk - hier mijn tas jahaaa waar is nou die stomme Statenhal??? Op goed geluk een stel bekende gezichten achterna gelopen en jaaa daar was het podium. Onderweg naar het podium werd ik nog even aangehouden door Claire (nice to see you again!) maar die zag aan me geloof ik dat ik al helemaal hyper was dus die zei lachend "ga maar gauw, spreek je straks nog wel haha!" en ja daar waren Ron en Wilma! Leuke pet Ron...goh van Dinand gekregen???...goh soundcheck bijgewoond...goh Guus en Dean gezien...goh ik word geeeeeek! haha nee hoor hartstikke leuk voor jullie, het is jullie gegund haha! Even nog wat bekenden gezichten gegroet en toen maar weer terug naar mijn plekkie. Mijn vriend liet het allemaal rustig over zich heenkomen, terwijl ik wild zwaaiend naar een bepaalde Mr R uit mijn guestbook en druk pratend met alles en iedereen die maar wilde luisteren (goh hadden ze een keus dan??) me helemaal voor stond te bereiden op het komende optreden. Achja, ze zijn het gewend zullen we maar zeggen....
Het bekende cdtje (jongens, verander nou toch eens een keer dat ding joh!) was al begonnen en we hoorden Justin en 50 Cent al weer galmen door de hal, die overigens al aardig vol stond. (Over-) Enthousiast begonnen ik en Wilma al Made it, Made it te zingen waarop een aantal mensen ons zeer verbaasd aankeken, waaronder die mannen met die groene truien aan die zich heel stoer Security noemen. Maar...nee geen made it dit keer, maar het intro dat ik stiekum al gehoord had via mijn mobieltje... Is dat niet van Superman ofzo?? En ja hoor daar kwamen de heren op: Dennis (met pet!), Dion (met muts!) en Martijn (zonder eh...pet!) en last but not least Mr D himself goh met...hoed! En daar was 'ie weer dat nummer "That's allright now mamaaaaaa...." jiehaaaaaaaaa Elvis in tha house! "Hallo Den haaag!" riep Dinand en daarna iets zachter "en iedereen die niet uit Den Haag komt!!!" Hey dat ben ik dus: HALLOOOO!!! "maar ik zeg vooral hallo Den Haag...." tssss echt eenkennig die gozer!
De setlist zag er als volgt uit: That's allright now mama, So Glad You Made It, All along The Watchtower, Taurus, Before You Let Me Go, Hold On To The World, Let It Be, As Long As You Want This, My Best Wasn't Good Enough, Rain Down On Me en als toegift Damn Those Eyes. Het nummer All along.... is oorspronkelijk van Jimi Hendrix maar het werd door Kane gespeeld en gezongen alsof het van hun was...super!
Dinand was net zo hyper als wij (lees ik want ik mag niet voor anderen praten haha). Rock and Roll nam hij dan ook heel letterlijk dit keer want hij liet zich regelmatig op het podium vallen, ROLLde vervolgens zo ver richting Martijn dat ik alleen nog een plukje haar zag (HEY KOM EENS TERUGGEROLLD) en sprong daarna weer vrolijk verder over het podium om Dion lastig te vallen, die onverstoorbaar doorspeelde. Dennis gaf nog even die kicken solo weg (ja die ene weet je wel...) en Martijn's stokkies hadden het weer aardig te verduren. Zelfs Nico was van de partij om de band nog van wat toetswerk te voorzien...
Wederom een te gekke avond dus met leuke souvenirs (...), een gezellig oh-ken-ik-jou-nie-ergens-van-sfeertje en geen enge, agressieve Hagenezen dit keer....dus definitely ROCK AND ROLL BABYYY!
Voor de foto's klik HIER