Alempop

11 juni 2004

Soms heb je van die dagen dan lopen dingen anders als verwacht… vandaag was zo’n dag…

Alem is een dorpje niet ver van mij vandaan dus het was wederom bijna een thuiswedstrijdje voor me. Erg fijn! Afdeling Oss zou ook gaan (lees: Claudia, Daisy en Sandra) en aangezien ik eigenlijk die avond zelf zonder vervoer zat, waren zij zo vriendelijk mij mee te nemen. Claudia zou me op het station ophalen dus ik even de trein in naar Oss. Nu is de term “even”  heel betrekkelijk…want in een stampvolle, warme stinkcoupé zitten met een stel oversexte pubers is echt niet even… maar goed, na tot minstens tot 421geteld te hebben, was ik dan toch in Oss en daar stond Claudia al keurig te wachten. Daisy en Sandra opgehaald en daar gingen we… 4 vrouwtjes in een auto, vliegend over landweggetjes (KIJK UIT EEN DREMPEL CLAU!) bereikten we het pond. Aangezien we net te laat waren, stak dat kreng net over en dat werd gefotografeerd door een of ander mens. Haha kijk daar die heeft nog nooit een pond gezien zeker? Wie maakt daar nu foto’s van?? Riep afdeling Oss bijna in koor…ehm…nou….ik? Ben toch stadser dan ik dacht schijnbaar. Krijg je ervan, ik verloochen mijn afkomst gewoon aaaaargh ik ben een nep-Brabo aan het worden… Dus voor al jullie wannabe-Brabo’s outthere…Dit is het uitzicht vanuit je auto op een pond richting ehm kade haha.

Vanaf daar was de route onbekend dus wij op zoek naar bordjes Alem en bordjes Pop erachter. Dat kon niet missen…een keer kuchen en je bent Alem weer uit dus die levensgrote tent tussen de kerk en de dijk in…goh daar zou vast Kane spelen. Even een stoffig landweggetje af en daar zagen we al weer een stel Di-rect fans hangen over een hek. Verassingggggggggg wij zijn er ook weer Kanefans in tha houseeeeee! Enkele Di-rect fans keken verschrikt op vanachter hun Hitkrant bij het zien van ons volwassen fans * ahum *  en begonnen gelijk te schuiven omdat ze bang waren dat wij hún stekkie in zouden nemen. Al snel hadden we echter een pact gesloten, wij hun Hitkrant; zij bewaking van hun plek (Di-rect fans gaan namelijk altijd van hun plek om naar die mannetjes toe te rennen als ze aankomen – sommigen onder ons ook trouwens…noem geen namen haha). Niet veel later arriveerden ook de Belgische dames en heer. Isabel heeft gelijk even kennis gemaakt met Malibu cola…het kwam er bijna net zo snel weer uit als het erin ging haha Proost Isabel! Deefke en ik vonden het in ieder geval erg goed smaken hehe en met het zonnetje op ons snuitje ging dat erg goed dus. Voor ik het wist had ik echter weer een ondefinieerbare vlek in mijn witte hempie opgelopen die ik met Spa Blauw er erg charmant probeerde uit te wassen haha. Dus als er mensen waren die dachten dat ik doorging voor een Miss Wet verkiezing NEE dat was niet het geval!! Op een gegeven moment begon de soundcheck van Di-rect…nou dat hebben we geweten! Binnen no time doken en kropen er Di-rectfans onder het zeil door en bleven daar half ontbloot brullend op de vloer liggen. Het gebrul leek het meest op een lokroep van een bosaap die last van zijn hormonen had. Later die avond begreep ik dat Spike soortgelijk geluid produceert en kon ik deze oerkreten thuisbrengen. Weer wat geleerd daar in het zonnige Alem. Na gezwaaid te hebben naar de lokale bevolking die voor ons uit was gelopen en op de dijk stond te kijken naar ons, was het tijd om naar binnen te gaan.

 

 Smirnoff gehaald (ben overgelopen naar Smirnoff ipv Malibu) en wij feesten. Het voorprogramma staat me niet helemaal meer helder bij zeg maar. Geloof dat het iets was met een zingend vrouwtje en Bert Heerink (je weet wel van die bierreclame-liedjes) en nog wat zangers haha maar meer weet ik er echt niet meer van sorry! Het klonk best oké dat herinner ik me dan weer wel…weet ook niet of ik nog alles wil herinneren whaha dus dat komt weer goed uit dan. Terwijl ik voor de tig miljoenste keer een weg aan het banen was richting toiletten, kwam ik nog wat bekenden tegen die vervolgens gezellie met me mee gehuppeld zijn richting toilet (nice to c u again Elys!) en na nog wat gekletst te hebben weer teruggehost richting voorkant. Daar was inmiddels een polonaise op het podium aan de gang dus ik ook maar weer verder jumpen door die zaal samen met nog wat aangenaam gezelschap (…) en toen maar weer terug naar mijn plekkie om me klaar te maken voor Kane (lees mezelf fatsoeneren en proberen mezelf te gedragen!) De crew was inmiddels al aan het bouwen en wat denk je oneeee moest ik weer plassen. Neeehee nie weer heel die tent door! Gelukkig Ellen moest ook whaha dus wij met zijn tweetjes een sprint getrokken richting de achterkant van de tent. Aaan de kaaaaaaaaaant Kane komt zoooooooo! Toen we ons weer een weg terug aan het wurmen waren hoorden we iets wat toch aardig leek op Kane dus wij rennen whaha al klimmend over benen en kruipend onder armen door richting onze plek. Komen we daar zwaar verhit aan…was het gewoon een tapeje haha. Fijn nouja ik was in ieder geval verzekerd van een lege blaas tijdens het optreden. En hoe lam ik al een halve dag aan het doen was, hoe nuchter ik ineens was toen Kane opkwam... 

Soms heb je wel eens een klote dag…iedereen… en ja mensen ook de heren van Kane hebben dat wel eens…het vervelende voor hun is echter dat zij dan toch altijd weer die stage op moeten, altijd toch weer die mensen moeten vermaken en hun happy face op moeten zetten… Kane speelde hun show, deed hun ding maar het was anders dan anders… somberder en minder energiek… Professioneel als Kane is, maakte ze wel gewoon de setlist af (ondanks die stel irritante gasten die het weer nodig vonden bier te gooien!) en ik geloof niet dat de rest van de zaal echt veel heeft gemerkt van het verschil. Wij zijn na afloop direct naar huis gegaan omdat we de heren niet nog meer wilden opzadelen met je-moet-altijd-leuk-doen-als-artiest-gedrag maar ik hoorde van anderen dat Dennis naderhand nog had gezegd dat het net is als met het Nederlands elftal…soms heb je van die mindere momenten.

Echter daar staat tegenover dat wij, net als het Oranje legioen dat langzaam maar zeker richting Portugal vertrekt, altijd achter ons bandje zullen staan, wat er ook gebeurt … you’ll never walk alone… !