Marktrock Leuven

14 augustus 2004

Bij België denk je aan patat, Belgische bonbons, Belgenmoppen maar sinds gisteren dus ook aan Kane! Want dat Kane die Belgen heeft laten zien wat goeie muziek is, lijkt me duidelijk...

Al vroeg afgesproken bij de Mac in Breda, sinds jaar en dag een verzamelplaats voor vuurwerksmokkelaars maar sinds kort ook standaard afspreekpunt voor ons Kane-fans. Ik was in een fanatieke mood en kwam als eerste aan...wat een gewaarwording is dat zo vroeg bij de Mac! Normaal hele files als ik er ben, ruzie om MacShakes die warm zijn en kleffe friet die meegebakken is tussen je hamburger maar nu.... Nog even een laatste check-up van mijn tas en een zenuwachtig belletje richting Clau en Ron "of ze me wel zouden herkennen in mijn nieuwe Kane-mobiel". Dat bleek gelukkig geen probleem en we besloten nog even de binnenkant van de toiletten te bekijken voor we gingen...wij...en een hele bus vol Italiaanse toeristen! Hijs fijn! Tegen de tijd dat we weer buiten waren en ik alles wat donker haar had en onverstaanbaar klonk, vervloekt had, was het al (nouja ál) minstens 10 uur. De reis zette zich voort richting Belgenland, mijn Kane-mobiel op een lege parkeerplaats achterlatend.

De reis verliep rustig (het was immers nog vroeg en ik reed niet), onder het genot van de opname van Kane op de Korenmarkt in Arnhem, langs het sportpaleis van Antwerpen (wat helemaal niet ver van Breda is en waar Kane op 2 oktober te zien is...goh) totdat we in Leuven aankwamen. Vanaf toen waren we dan ook aangewezen op de hulp van onze Belgische medemens en voilá we kwamen ergens in een smal straatje vast te staan haha. Inmiddels stond er een hele rij met auto's aan beide kanten maar heey wij zoeken Kane dus jullie moeten maar even wachten! Ook Mirjam, John en Chantale namen een deel van deze rij in beslag maar sloten zich, tot ergernis van wat andere bestuurders, bij ons aan. Goh jullie ook hier? Dat is toevallig! Aangezien het weinig zin had met zijn allen als aapjes op een rij te gaan zitten staren hoe er een parkeerplaats gevonden werd, besloten wij vast uit te stappen en naar the place to be te lopen. Omringd door hanenkammen en jonge gastjes met hele kratten bier, liepen we in de stromende regen naar de markt. Hmzz een bord met duidelijk aangegeven WAAR het hoofdpodium is, zou best handig zijn. Aangezien mijn gevoel voor richting zo slecht is dat ik al verdwaal als ik op zaterdag op onze plaatselijke markt loop, liep ik natuurlijk weer finaal de verkeerde kant op maar op de een of andere manier belandden we toen bij wat dranghekken die verdacht veel weg hadden van een Efteling attractie. Ik dacht laat ik eens naar België gaan om daar in de stromende regen te gaan staan, zei ik tegen de gozer die mijn geld aanpakte (afpakte kan eigenlijk ook wel want hoorde later dat de helft niet betaald had!) maar hij snapte de humor niet en knikte alleen keer beleefd. Nou dan niet...het plein was al aardig vol aan het raken en ondanks het verre België toch veel bekende gezichten. Te erg eigenlijk dat we er toch weer allemaal zijn, maarja moeten ze maar niet stoppen met optreden in Nederland - krijgen we allemaal afkickverschijnselen van haha. Natuurlijk was daar ook ons allerbekende Deefke en de Belgische ladies (leuk u allen weer gezien te hebben) die al uit een café gerold kwamen. Damn...zo snel ben ik niet eens whaha. Maar goed dat even terzijde...na wat social talks hier en daar hadden we al vrij snel door dat in het naastgelegen café / restaurant weet ik veel wat het was, helemaal bovenin de nok een aantal bekende gezichten uit het raam stonden te kijken. Wij als trouwe Kane-volkje konden het natuurlijk weer niet laten even te laten weten dat we er waren, wat weer een heleboel verbaasde smoeltjes van al die Belgen opleverde. Jaja trouw hoor die Kane-fans...

Op het podium deed ondertussen Leki (zo heette ze toch?) heel aardig haar best, maar die overjarige dancer van haar die kon eeeeeeeeeeeeecht niet hoor! Die gast was minstens 80 jaar ofzo had dreads en tanden...tjesus dat leek wel een olifantenbegraafplaats! Gelukkig verscheen niet veel later ook Dinand in het raam dus hadden we mooi weer een excuus om afentoe de andere kant op te kijken haha. Eskobar kwam het podium op en na de aankondiging dat dit knappe mannen uit Zweden waren (hoewel ik dacht dat daar alleen knappe vrouwen woonden...) had ik toch iets meer verwacht dan deze heren whaha. Maarja misschien zijn wij gewoon verwend of moet ik meer op de muziek letten whaha...best mogelijk... Heel subtiel was ik begonnen met een reclame actie voor Kane door mijn fotomapje dat nog in mijn tas zat (met een aantal echt hele mooie java-foto's) van voor naar achter en weer terug (alsof ik ze nog nooit gezien had whaha) door te bladeren voor de neus van een aantal Belgische meiden die achter me waren komen staan. Het type à la gemiddelde Di-rect fan...maar in elke potentiële Kane-fan steek je op zo'n dag extra energie dus hup bladeren maar. Mijn actie werkte want ik hoorde Meisje Bril tegen Meisje Zonder Bril zeggen "...hey dat is die ene van die band Kane...met die tattoo" *ik nog meer bladeren* "ja die komen zo...ben benieuwd" *fotoboekje onopvallend omhoog houdend* "volgens mij staan wij tussen de diehards..." whahaha erg goede conclusie. Daarna begon Meisje Bril fanatiek in haar programma boekje te bladeren om de beschrijving van Kane te lezen dus missie volbracht...* boekje weer weg * weer een Belg geïnteresseerd haha. 

Tijd ging voorbij maar onze heren stonden nog steeds bovenin het raam... de klok op het podium leerde mij dat het al kwart over 4 was dus TIJD VOOR KANE! Martijn stond zeer geïnteresseerd een broodje kaas (kon ik dat zien vanaf zo'n afstand...nee maar het leek erop dus dat volstaat ook wel toch?) naar binnen te werken en te kijken naar al die activiteit onder hem. Wild gebarend zwaaide ik naar hem dat hij naar beneden moest komen en GOTSAMME MOEST GAAN SPELEN whahaha waarop hij gebaarde neeh...eerst mijn broodje, beetje slapen haha. Toen verscheen Dennis in het raam, snapte de hint en sleurde Martijn in een wurggreep weg bij het raam. Oké de toon was weer gezet. Leuven bereid u maar voor, Kane is coming! Uit het niets dook vervolgens een cameraploeg op die rij 1 kwam interviewen over Kane. Wat er nou zo geweldig aan was... ja halloooo ga lekker zelf kijken en vind het uit ja! haha gelukkig dat ik niet geïnterviewd werd, dat was vast niet wat ze wilden horen... Miss Piercing verscheen op het podium en kondigde Kane aan. Ving wat op over "heel beroemd, veel fans, Nederlandse band" en ja zo omschrijf je Kane wel aardig geloof ik...Dinand kwam het podium op en Way Down Inside introduceerde Kane bij de tig duizend bezoekers op de markt in Leuven. Dinand sprak tussendoor "misschien zijn er mensen die hier speciaal voor ons komen..." (JAAAAAAAAAAAAA WIJ DUS) maar mensen die ons nog niet kennen...wij zijn Kane! Dat werd later duidelijk doordat hij in zijn enthousiasme al dansend een microfoonstandaard over het podium heen zwiepte (die vervolgens bijna op een securityman belandde die nietsvermoedend stond te kletsen - moet ie ook maar niet staan zeveren tijdens zijn werk), Dennis (zwetend in sweater én bloesje) speelde weer zijn geweldige solo en ging daarna op zijn knieën om "zijn kastje te herstellen...", Martijn bleef enthousiast doorknallen op zijn drums  en Dion liep koelbloedig van links naar rechts over het podium en smile-de afentoe bij het zien van ons lijp gespring. Nico was er helaas niet en werd vervangen door een vaag uitziend mannetje à la Jack van the Osbournes maar dan blond... Meisje Bril en Meisje Zonder Bril waren inmiddels over de eerste schrik van ons enthousiasme heen en deden uitbundig met ons mee. Goed zo...EN NU SPRINGEN! Voor het podium hing zo'n halve hijskraanarm met camera eraan. Nog een poging gedaan er naartoe te jumpen (zag mezelf al helemaal slingerend eronder hangen jaaaaaaaaa hier kom ik!) maar ook Dinand lijkt er ruzie mee te hebben en probeert die (Belgische?) cameraman maar duidelijk te maken dat hij het publiek moet filmen en niet hem. Gevolg...camera stuk door onlogisch gedraaid standje (klinkt wel kinky maar helaas het is maar een camera haha) Later begreep ook de (Belgische?) geluidsman het niet helemaal geloof ik en hadden we even geen Dinand meer maar dat hinderde niet want wij zongen stug door dus HET VIEL NIET OP HOOR DIN! Dinand had nog een strakke actie door Hallo Leuven....hallo Leuven...halloooooooo LEUVENNNNNNNNN (Jahhaaaaaaaaa we gillen toch al man haha) te gaan roepen met zijn boehoeeeeeee gezicht...maar het werkte! Rain down liet zo ver ik kon zien (en nu kan ik natuurlijk niet zo ver zien met mijn 1.68 meter maar hey ik zag handjes!) de halve markt springen en Damn Those Eyes zorgde voor nog meer gewuif.

vliegende standaards en flauwgevallen dames...hmzz Kane in de buurt? (foto thnx 2 Leyla)

Kane was geslaagd, het publiek was los, afdeling Nederland was zeer tevreden en nu maar naar buiten (onee dat waren we al) om nog even uit te blazen en wat eten te scoren. Toe-val-lig (10 uur later ofzo) nog op Dinand, Dion en Martijn gestuit die wel even tijd hadden voor een fotootje. Nu wil het geval dat ik dus al de hele gig met een poster liep te zeulen...hijs fijn die grote mond van mij... nichtje van Jaim van 10 (ofzoiets) kwam erachter dat ik "wel eens naar Kane ga" en dan ook "wel dichtbij Dinand kon komen" dus nu had ik eruit gefloept dat ik wel een handtekening voor haar wou vragen. Resultaat...leeeeeeeeevensgrote poster die gesigneerd moest worden whaha. Hoe slecht voor mijn image, zo'n hitkrantposter. Ikke heel dat ding klein gevouwen en tegen Dinand gemompeld of ie er misschien even op wou krabbelen haha wat hij uiteraard wel wou doen. Thnx for your time Mr D... we weten dat je in een hurry was! Na wéér afscheid genomen te hebben van een aantal bekenden (die waren eigenlijk al 3x naar huis gegaan) ook maar eens teruggewandeld richting parkeergarage. Jeeesus wat was het nog druk daar in Leuven... Ondanks mijn geweldige actie om weer eens veel te veel kilometer om te rijden heeft Ron me vervolgens keurig (thnx Ron) bij mijn verlaten autootje afgezet (jaaaaa volk bij de Mac!) en was ik rond ehmm deze tijd (23.33 uur) maar dan 24 uur eerder thuis. Nog een poging gedaan mijn foto's te bewerken maar na een onzinnig uurtje chatten met waanzinnige vrouwenpraat over grasmaaien en bepaalde torren whaha ben ik toch maar gaan slapen. En dat was het dan... of zal er nog een kans komen mijn mislukte foto over te doen???? Vast wel...en zo niet...dan toch!

Zie je some where, some how, some way...

x Miranda

How sweet....

don't even ask...