Drie ef emmmmmmmmmmm awards, Amsterdammmmmmmmmm

12 maart 2006, ergens op een verlaten wandelroute loopt een blond meisje met haar minstens net zo blonde hond. De hond heeft alle tijd van de wereld en snuffelt geïnteresseerd aan een omgevallen grassprietje, maar het meisje is gehaast. Plotseling word de stilte verstoord door het geluid van een onvervalste gitaarsolo en een zwoele stem. Geërgerd en chagerijnig vliegt een eend luid kwakend weg richting het bos. De rust op zondagochtend is ook niet meer wat het geweest is, zou hij later zeggen bij thuiskomst bij zijn eendenvrouwtje. De opgewonden, bijna nerveuze stem van het meisje klinkt tot ver in het bos door. Zuchtend steekt de eend zijn kop onder zijn veren, terwijl het opgewonden gekakel nog steeds de ochtendgloren vult.

Niet veel later verschijnt er in de straat een auto. Een auto met blinkende velgen, met als passagier een gebruinde vrouw met een stralende lach. Het meisje doet open en even ontstaat enige verwarring over de restanten cornflakes die naar binnen worden gewerkt als ontbijt. Niet voor lang want opnieuw klinkt er het geluid van een auto. De gebruinde vrouw zwaait enthousiast de deur open terwijl het blonde meisje de laatste happen van haar ontbijt wegspoelt met een glas melk. Een jongen in camouflagebroek en onopvallend zwart petje, zeult een grote tas met ondefinieerbare spullen de kamer in. Dat het aquariumspullen zijn kon niemand vermoeden, zelfs de hond niet en daarom direct haar grote kop in de tas liet verdwijnen.

Terwijl de rust terugkeert in het dorpje Vught, word het hoe langer hoe rumoeriger op de parkeerplaats bij het treinstation te Den Bosch. Levendige flashbacks aan niet opengaande toegangspoorten, versterken de hysterische lachpartijen van de inzittenden in de grijze auto met Belgisch kenteken. Nog even lijkt de creditcard van het blonde meisje nu toch echt opgevreten te worden door de vraatzuchtige parkeerautomaat maar nee...net op het laatste moment spuugt hij hem weer braaf uit en kunnen de 3 wereldreizigers verder op pad. Niet lang daarna werd de opgewekte stemming wreed verstoord door een akelig vrouwenpersoon die hoog zittend vanachter haar balie doodkalm meedeelde dat er geen treinen reden naar Utrecht vandaag en er bussen waren ingezet. Bussen....even zonk de moed het Dartele Drietal in de opgepoetste schoentjes....nu zouden ze nooit meer op tijd bij de uitreiking aankomen.... Plotseling kwam Dappere Deef met de oplossing...we RIJDEN gewoon naar Amsterdam! Daar hadden Lady Sunshine en Blondie niet van terug en al juichend en springend bereikten zij opnieuw de parkeerplaats. De trip werd voortgezet terwijl de Akelige Vrouw hoofdschuddend dit bijzondere trio nakeek. Zou dit wel goedkomen vandaag??

De reis voorliep voorspoedig. Vrachtwagens werden keurig rechts ingehaald en al headbangend werden imitaties levensechte herinneringen aan eerdere foute momenten. Het blonde meisje besloot op een gegeven moment Haarlems WizKid in te schakelen en na beraad met Tha Pink Lady werd zonder al te veel problemen de juiste parkeergarage gevonden in Amsterdam. Het rijden in de parkeergarage leverde Dappere Deef (alias de SpookRijder) nog bijna een aantal bonuspunten op in de vorm van overstekende vuilnisbakken en passerende stoepranden maar verder bleef alles keurig in het gareel.

Opgewonden en vol energie stapten het drietal uit en begaf zich richting Leidscheplein. Dankzij de oplettendheid van Lady Sunshine volgden ze ook daadwerkelijk braaf het pad richting de stad. Blondie had namelijk nogal de neiging af te wijken en de foute route te volgen maar Lady Sunshine riep steeds net op tijd Nee Blondie, blijf hier op het juiste pad! Plotsing bleef het blonde meisje vertwijfeld staan en klikte heel zachtjes en opvallend met haar hakken tegen elkaar ...Toto???....maar uiteraard gebeurde er niets...zonder teveel achterdocht te wekken liep het blonde meisje snel verder over het pad richting de grote stad...

In de grote stad was het vol gevaren bleek al gauw: rondvliegende vuilnisbakken, snoekduikende meeuwen, Lange Frans en Baas B.... het drietal wist dan ook niet hoe snel ze richting MilkyWay moesten komen waar ze opgewacht werden door het halve sprookjesbos, inclusief The Wizard of Os zelf, beter bekend als Merlina de Mol... De deur ging open en vol verwachting stroomden het volk naar binnen, hun gezichten vol verukking, de tickets geklemd in hun knuistjes...

Eenmaal binnen werd het Dartele Drietal gesplitst in tweeën, vieren en toen in zessen met als gevolg dat Blondie, Dappere Deef en Lady Sunshine kwijtraakte. Gelukkig was the Pink Lady in tha house en ookal hadden ze dezelfde laarzen aan, waagde ze het toch om naast elkaar in de zaal te gaan staan. Het geluid verstomde, de lichten dimden en even verwachtte Blondie Mies Bouman op het podium...licht uit, spot aan maar het was Chiel Beelen. Het blonde meisje keek vol verbazing toe hoe Chiel plotseling veranderde in Geile Giel en al tongzoenend met Sander Langtonginga over het podium rolde. Hier was het meisje toch niet voor gekomen? Hoewel... gauw schudde ze deze ordinaire gedachte uit haar hoofd en concentreerde zich op wat komen ging...Samen met Tha Pink Lady brulden ze haar longen uit haar tere lijfje bij het horen bij de triggers Kane, Dinand of Fearless. Helaas mocht het niet baten en verdween de ene na de andere artiest van het podium zonder de leuke smoeltjes van Kane gespot te hebben. Totdat ineens plotseling...

de naam Kane omgeroepen word. Blondie en Pink Lady gingen uit hun dak en sprongen de halve zaal rond, daarbij wild rondzwaaiend met hun drankjes. Ook een aantal andere lieve omstanders waren laaiend enthousiast bij het zien van de mannen en deden vrolijk mee met het vreugdedansje. De glorie was van korte duur want al snel werden ze door Geile Giel van het podium afgebonjoured, tot grote ontsteltenis van het blonde meisje. Gelukkig was er nog even kans persoonlijke felicitaties over te brengen en ook na afloop, toen het Dartele Drietal weer herenigd werd, zagen ze nog kans even wat woorden te wisselen. Dappere Deef liep het toilet in en daar gebeurde iets wonderbaarlijks....plotseling stond hij oog in oog met .... Dennis (van) Leeuw (en)... Het hakkentikken had dus toch geholpen al wist Blondie dat toen nog niet! Ook Martijn Blikkie Bosman verscheen ten tonele waardoor het sprookje nagenoeg compleet was.

Na nog een snelle blik, een snikkend afscheid en een heerlijke maaltijd (…) verdween ons drietal moe maar voldaan vergezeld van the pink lady vervolgens in de koude nacht die eigenlijk nog dag bleek te zijn...

Ergens in een bos kwaakte een eend...

En Blondie… was weer thuis!