verslag De Kersouwe Heeswijk-Dinther

De Kersouwe

22 juni 2005

Via een kleine "omweg" door de berm halverwege Den Bosch en via een takelbedrijf, wisten Chantale en ik toch de Kersouwe in Heeswijk-Dinther te bereiken. Mooi op tijd want er ging net een bestelling friet de deur uit (of eigenlijk het pad af). Die werd inderdaad bezorgd, maar op de verkeerde plek waardoor de gele staafjes al wachtend op onze hongerige magen ongezien de kans zagen te transformeren naar een slappe, kleffe hap die ergens in de verte naar zoute aardappels smaakte... maar goed ik dwaal af...

Het zonnetje scheen en wij vermaakten ons prima met een stel verdwaalde benen en een boomstam. (Hier zijn foto's van maar geloof me beste mensen, die kunnen echt niet allemaal online haha) Martijn kwam even gezellig kletsen, gevolgd door Dennis en nog een keer Dennis en nog een keer Dennis... het viel niet mee de ingang te vinden hè Den? Ook de zwarte BMW had er schijnbaar moeite mee de juiste weg te kiezen of ze vonden het gewoon leuk 3x op en neer te stoffen...oké nu ik het typ ga ik voor het laatste haha. Niet zo heel veel bekenden dit keer, naast de afdeling Oss, collega-blondies en het duo uit Haarlem slechts een paar bekende snuitjes te zien, tenzij je Ome Willem meetelt. Maarrrr dat nam niet weg dat het aardig druk begon te worden met zongebruinde, roodgeblakerde en vooral stoffige typetjes.

Terwijl ik een poging deed de stof uit mijn laarzen te kloppen kwam er een soort eucalipta-achtig figuur aan die samen met 2 hulpjes de kassa gereed ging maken en niet al te veel later ging de poort open. Ik kon natuurlijk mijn kaken weer niet op elkaar houden en liep al blablablaatend die berg op; vliegt er gewoon een of andere vlieg of weet ik veel wat mn strot in!!! Gatverdamme te ranzig! Terwijl ik half stikkend nog een poging deed dat ding uit te hoesten, kwam ik tot de conclusie dat hij toch echt weg was, recht mijn maag in achter de gezouten aardappelprak aan. Volgens omstanders zitten er veel proteïnen in, ik hou het toch echt liever bij mijn friet de volgende keer yuch wat goor! Om dat ranzig gevoel weg te spoelen eerst maar eens een breezaah gehaald (smirnoff hadden ze dit jaar niet Deef haha) en vervolgens maar weer een boomstam opgezocht... Die boomstam was veel te verleidelijk, dwars over het water heen dat kon niet goed gaan...

Geen voorprogramma met harige bassisten dit keer, gewoon alleen Kane. Ze begonnen redelijk op tijd, slechts een half uur te laat dus dat is best knap voor die mannen uit Den Haag... Dennis komt op, Manuel, Martijn en het intro van Go klinkt...ik zie rook en zie Dinand...tenminste is dat Dinand, dat kan Dinand niet zijn? toch? waaaaaaaaaaaaa kreeg vervolgens bijna een halve hartwip want zijn haren zijn geknipt! weg, foetsie, gekortwiekt die mooie lange lokken helemaal verdwenen! naaaaaaaaaaaaah halve eerste nummer in shock beleefd en daarna mezelf weer bij elkaar geraapt en me weer verder geconcentreerd op de muziek.... best leuk hoor dat korte koppie, lekker fris ook met zijn bruine geschoren bekkie maar toch mis ik zijn lange lokken haha. Maar goed focus Miranda, focus! Dadelijk denken ze nog dat je alleen voor Dinand's leuke koppie komt *zucht* haha krijgen we dat weer... De show was lang en uitgebreid, heerlijke jamsessies en bijna klassiekers als Hold On To The World en Mother werden afgewisseld met nummers van de nieuwe plaat. Geen Believe it dit keer maar dan wel weer Before You Let Me Go waarbij ik het presteerde mijn nagel te verbranden omdat ik zo nodig een aansteker vast moest houden (en vooral ook blijven vasthouden) ...

De boomstronk was lange tijd safe maar toen moest hij er toch echt aan geloven. Dinand had inmiddels zijn Uggs uitgeschopt (snap ik, ik dacht dat mijn laarzen warm waren laat staan die bontdingen) en klom met een stoute smile op die boomstronk. Helaas durfde meneer niet verder, maar wellicht kwam dat ook door diegenen die aan de andere kant van de boomstronk stonden te gillen en een soort mislukte versie van het Dirty Dancing momentje uit probeerden te voeren (jaaaaa jeugdsentiment mensen). Dinand bleef nog een tijdje lekker staan dansen op die boomstam en ik moet zeggen how much can a woman handle??? haha.

he's coming

Hij werd hoe langer hoe baldadiger (wij helemaal niet dat scheelt)en begon zich uit te leven op Dennis. Dennis liet het er echter niet bij zitten en schopte gewoon net zo hard terug waarna hij met een zelfvoldane blik zijn tong uitstak naar het publiek haha. Zie, dat krijg je ervan als Dinand zo'n ondeugend jongenskoppie heeft, ik zweer het je! Kane ging van het podium af maar dat duurde niet lang en terecht...het publiek bleef vragen om meer en dus kwamen ze terug met niet 1 niet 2 maar 3 nummers. Het leek wel uitverkoop en daar houden wij dames van toch? Rain down was ook een van de "sales-nummers" en ik garandeer je...het ging los. Yas en ik konden ons niet meer bedwingen en klommen boven op de boomstam, allebei met onze boots aan dus het had een hoog kijk-uit-ik-val gehalte whaha. Zat alleen maar te denken als ik nu op mijn bek ga, dan ga ik hard!!! maar dat nam niet weg dat ik gewoon heb staan hey hey hey-en op die stronk. Tussendoor nog bijna 2 dronken slerries de sloot in gekieperd en nee dan heb ik het niet over onszelf. Daarna was het klaar ...dachten we...not want schijnbaar hield het enthousiasme niet op bij de rand van de sloot en Damn those Eyes werd in gezet. Waaaaaaaaaaaa die is zoooo mooi en lang niet gehoord! Dinand gaf nog aan dat het goed met hem ging, dat hij lekker in zijn vel zat en bedankte de band en de crew voor de afgelopen tijd. Fijn om te zien dat het zo goed gaat, fijn om na wat mindere
momenten in de afgelopen shows zoveel power te zien.

De volledige setlist was: Go, Something to Say, Don't let it pass you by, Mother, All I can do, Hold on to the world, Solitary madness, Master of the game, Way down inside, Fearless, Love fore the sake of life, Before you let me go, Rain down, Damn those eyes. Na afloop nog even met Martijn en Manuel gesproken en ook Mr. D. himself wist niet aan ons te ontsnappen. Weliswaar met een hek ertussen maar goed, op wat prikkeldraad en takken na was het goed te doen en was ik allang blij dat ik hem eindelijk weer eens kon spreken haha. Op de vraag waar zijn haar gebleven was kreeg ik slechts een zuchtend "schat..." dus daar moeten we het dan maar mee doen hehe. Dinand vond de show ok...okeee ben jij gek hij was super! Het is lang geleden dat ik zo uit mijn dak ben gegaan bij Kane en dat ik met zo'n voldaan gevoel de auto instapte. De andere stuiterkabouters bleven nog even om een Brownie-gesprek met Dennis aan te gaan, maar aangezien ik de volgende dag moest werken ging ik toch echt rijden. Daarna nog bijna een blondje met
een minirok opgepikt (...) en in het stikdonker naar huis gereden. Fijn ook dan sta je zo bij een kruispunt, een hele rij auto's achter je en dan maar denken ehmmmm links of rechts.... ik heb ooit een toepasselijke sticker gehad voor dit soort situaties DON'T FOLLOW ME, I'M LOST! De kanemobiel wist toch de snelweg te bereiken en rond half 2 rolde ik mijn bedje in.

Ik heb nog lang liggen draaien en woelen voor ik in onrustige slaap viel met een vaag liedje in mijn hoofd; the summer is maaaaaaaaaaaagic woohohoooooo!