Club I-max - Rotterdam
4 augustus 2006
De apenheul! dat was het eerste wat ik dacht toen we arriveerden in de zaal van I-max....een grote zwarte geul scheidde ons van ons zo geliefde bandje. Aarrrgh hoe gek wil je ons hebben? Nou zo dus!
De avond was gezellig, te maf en te fout weer maar goed dat mag...wij mogen dat want het is ons feestje...toch? haha Als iedereen nou een beetje meer genoot van zijn eigen feestje dan kwam dat helemaal goed. Goed met die graftakkenkop die daar ons sommeerde NIET TE GAAN ZITTEN terwijl ze bijna krijsend in het rond stoof op een heksenbezem...ook goed voor die security gast die doodleuk had bedacht dat we 1 voor 1 naar binnen mochten terwijl er dan in je rug 400 man staan te duwen...en wat een te gekke avond zouden al die mensen dan hebben die na afloop zaten te zeuren dat de show niet goed was! Want de show was goed, strak, op schema en gelikt. Lekker rockend, hard en hier en daar bluesachtig en rock 'n roll. Alleen dat einde hè? Zijn wij nu verwend of willen we gewoon per sé een toegift voor ons luidkeels geblèr en gezing de hele avond. Onze avond...ons feestje! Jammer van de toegift, maar daarom de show zeker niet minder. De geul werd overwonnen alsof het de Rode Zee was en wij de Piraten, de reling moest eraan geloven en het ging los.
Na afloop, na het abrupte brute einde, stonden we nog na te genieten van de show, van de ene kant in shock (was het dan echt voorbij??) van de andere kant oooooooooooh wat zijn die nieuwe nummers toch heerlijk! Kortom...bijzondere avond met bijzonder gevoel.
Naar buiten waar een hek geterroriseerd werd, een roze fiets bijna verkracht en stoeptegels bewonderd werden. Naar buiten waar we Dinand tegenkwamen die wel met mij op de foto wil bij Malieveld...met nog 30 000 anderen haha. Martijn spekvretend en later als Nemo op de foto, Manuel en Nico luidkeels toegeroepen omdat ze eigenlijk toch wel heel gezellig zijn. En Dennis...niet gezien. Geloof dat hij ergens het nachtelijk leven tegemoet ging, net als wij overigens want wij waren stout en vervelend en baldadig. En Daan? Daan had honger...
De Turk heeft het geweten, eerst wel toen niet toch weer wel toch weer niet uiteindelijk zaten we er dan met 8 man. 10 voor 12 en ik sms mijn wederhelft "ik zit in een Turks restaurant. Kane was top" en realiseer me dat dat vreemd klinkt op dit tijdstip. Krijg geen sms terug overigens dus het zal wel goed zitten. Geen nieuws is goed nieuws. Een jaar geen Kane? Goed nieuws dus! Kan alleen maar beter worden als ze terugkomen!!! Foto's worden fouter, stouter en ranziger ... wij worden baldadiger en vervelender. Bediening die struikelt over een soort boobytrap geplaatst door een collega..ook leuk maar wij gaan door. Piratenbootjes, smikkelsaus en vieze boerenkoolsla. Uitgerekte inktvissen en rare apen... het was er allemaal en wij waren er ook.
Weer een uur later vinden we de parkeergarage en onze braaf wachtende autootjes. Afscheid nemen bestaatttt niet...neenee zeker niet want wij gaan door naar het Malieveld...nouja over een paar weken dan. Ik staar wat voor me uit in de auto en overdenk deze avond. Ons feestje...jouw feestje...jullie feestje... Geniet van Kane en van elkaar en maak er een te gek feest van op het Malieveld. Wij zullen er zijn, jullie ook???
