So glad we made it!!!! Gelukkig had Leyla een plekkie voor ons gereserveerd want toen we eindelijk aan kwamen lopen werd het al behoorlijk druk… Broodjes uit de tas (heerlijk zo’n geplet broodje eiersalade), wicky’s erbij en zitten maar. Het was super weer en er hing een gezellig sfeertje…. Ontzettend gelachen om mensen die onze hele rij voorbij liepen om te kijken of ze toch niet ergens anders bij een ingang konden gaan staan. Herman (een voor velen bekende fan….) maakte het compleet door die mensen te vragen “heeft u vertrouwen in de mens? Loop dan niet verder…” Goed… op een gegeven moment kwam er een persoontje aanlopen die ons kwam vertellen dat we “het volgende hek” binnen mochten en dat we allemaal vooraan stonden in het eerste vak… Moooooooooi riepen we allemaal en sprongen overeind “…en willen jullie allemaal nog even blijven zitten…” riep hij gevolgd door “jullie willen straks vast gaan rennen… maar DOE HET NIET! “ alsof hij Rasta Rostelli himself was en kon voorspellen wat er straks zou gaan gebeuren...
Er ging een hek open, een kleine duw-en trekloop en toen zaten we als koeien (hmm koeien...doet me ergens aan denken) naar het slachthuis opgesloten in een omheind stukje stoep. En echt opgesloten….mijn voeten lagen bijna in Annemarie's nek en de haren van de buren hingen in mijn gezicht….lekker knus zullen we maar zeggen. Ook fijn toen iemand bedacht “ik..ehm…moet plassen…” en nog fijner toen een stapeltje mensen verderop besloot kinderliedjes te gaan zingen….Tegen de tijd dat ze bij Sesamstraat belandt waren, was ik in staat mijn schoenen uit te trekken en die in hun richting te smijten (wat ik overigens niet heb hoeven doen omdat een bepaalde hoek “HOUD JE KOP DICHT” begon te roepen)… Zo nog een paar uurtjes doorgebracht (we waren inmiddels een hele publieksattractie geworden en kregen zelfs snoep toegeworpen vanaf de andere kant van het hek!) en eindelijk verschenen daar de securityguys die ons wel eens even fatsoenlijk door de poortjes gingen loodsen…haha…NOT! Stel je even voor: een stuk of 10 poortjes, daarnaast per poortje 2 stoere mannen met hun armen over elkaar, gescheiden door een hek van ongeveer 200 opgefokte, uitgelaten Kane fans…klaar voor de strijd om de beste plek bij het podium te bemachtigen……… Ik garandeer je als ze dit gefilmd hadden en gezegd hadden dat het hier om de slag om Arnhem ging, had je het geloofd! Hekken weg…klaar voor de start…GO!! Tevergeefs werd er ons nog nageroepen “…en niet RENN…” maar het was te laat…. Een kudde dolle Kanefans stormde de poortjes door, tassen achter zich aan sleurend, racede de trappen op (kreeg daar op die trap echt een Eye of the Tiger – Rocky moment) rende vervolgens uitgelaten de Arena in…om daar te ontdekken dat we nog een heel pokke-eind moesten rennen omdat het podium aan de andere kant was!!!!! Ook al wou je niet rennen, het was veiliger gewoon mee te rennen want links, rechts overal schoten Kane-ers je voorbij, half struikelend en sommigen echt RAZENDSNEL (hoe deden jullie dat toch??) Je had die gasten moeten zien kijken die daar werkten…ze hingen over de reling naar beneden te kijken met hun mond open…. Wat gebeurt hier in godsnaam… Nou is Miranda een snelle prater en ook niet vies van een stukkie rennen (lees EEN STUKKIE!) maar tjezus wat een pokke-eind was dat! Gelukkig waren mijn Cluppievriendjes net wat sneller (die Ley is een wonderbaarlijk snelle renner), waardoor ik toch redelijk vooraan kwam te staan…Nouja staan?? Annemarie en ik zijn eerst op de grond gaan liggen om bij te komen en dat duizeltje uit ons hoofd te krijgen…Maar we waren er DE ARENA was nu al historisch voor ons… Zo nu eerst wat cola scoren ofzo voordat we helemaal dood neervallen hier (en we hadden nog een concertje te gaan). Aangezien we zo’n stoer polsbandje kregen (kijk; wij hebben lekker zo’n bandjeeeee) konden we zo “ons vak” verlaten om wat drinken te halen. Onderweg iemand opgepikt die Claudia kende (jaaaaa Claudia Oss was er ook weer gezellig bij) wat later de chattende Elmo bleek te zijn (nice to meet you Steph) en met pijn en moeite daarna weer naar ons plekkie gewrongen…
v.l.n.r. Suus, Clau, ikke, Ley en Annemarie -- Foto thnx too Elmo! (en ja we zitten in de Arena..)
Andere gedenkwaardige momenten….. de zwevende lichtjes… Dinand in actie met de rijdende camera (kijk je wel uit dat je niet uitglijdt op die boots hehe)….Dennis en Dion op de catwalk……en natuurlijk the Power of Love…….wow kippenvel….. compleet met fakkels…….. “deze is voor jullie voor het komen vanavond…”. Na deze spetterende (goh leuke woordspeling) afsluiting kwam DJ. Tiësto met natuurlijk als eerste de remix Rain Down On Me, waarbij Dinand nog even terug kwam om zijn dingetje te doen.
DJ Tiësto met Dinand
Dennis was ondertussen
op een stellage geklommen om e.e.a. te filmen met zijn eigen camera
JOEHOEEEEEE wij staan HIERRRRRRRRRR! De
afterparty ging daarna nog een tijdje door, maar we zijn toen toch echt weer richting het Zuiden
des Lands gereden (het leven is goed in het Braaaaabantse land)… Was erg moe maar wederom erg voldaan….
alleen de
avond voordat Kane optreedt maar 2 uur slapen omdat je een big birthdayparty hebt…is
GEEN aanrader geloof me…zomerstop nu…op vakantie ook… komt goed
uit……ben aardig dood....